It’s Always Sunny in Philadelphia – 17. Sezon
Televizyon tarihinin en uzun soluklu animasyon dışı sitcomu olan It’s Always Sunny in Philadelphia, yıllara meydan okuyarak kendi rekorunu geliştirmeye devam ediyor. Dizinin beşlisi özellikle son yıllarda gittikçe daha fazla farklı işlerle meşgul olsalar da (Rob Mac’in futbol kulübü yönetmeye başlaması gibi) efsaneyi yaşatmaya devam ediyorlar. Yıllar içinde sevdiğim tüm sitcomları birer birer kaybetmişken hala böyle bir güvenli liman olması harika bir olay… 17. sezona gelecek olursak… Sezona başlangıcı aslında Abbott Elementary dizisinin önceki sezonundaki keyifli bir bölümle yapmıştık. It’s Always Sunny in Philadelphia’nın yeni sezonu da o bölümün farklı pencereden bakışı şeklinde enteresan bir bölümle başladı. İki diziyi de izleyip seven biri olarak her iki taraftaki bölümlerden de büyük keyif aldım. İkisi de kendi sezonlarındaki en iyi bölümlerdendi… Çok sayıda popüler kültür göndermesi içeren sezonun çoğu bölümü oldukça keyifliydi. Danny DeVito’yu sezon boyunca biraz daha az ve ayrı gördük ki sebebi son bölümlerde anlaşıldı. Golden Bachelor yarışmasıyla eğlenen bölümler diziye epey keyif katmış. Dizi genel anlamda son iki sezondur yeniden yükselişteydi ki bu sezon bu yükseliş devam etmiş. 17. sezonundaki bir dizi için muazzam başarı…
Var Bunlar – 3. Sezon
Yerli komedinin son birkaç yılına damgasını vuran Kerem Özdoğan & Giray Altınok ikilisiyle ilk tanışmamdı Var Bunlar. Sessiz sedasız küçük bir iş konumundaki dizinin sadece bir başlangıç olduğunu o zamanlar kestirmek kolay değildi. İkilinin ünüyle birlikte Var Bunlar’ın da ünü zaman içerisinde arttı ve TOD ekranlarında uzun bir aranın ardından üçüncü sezon gösterime girdi. Dizinin her bölüm bambaşka kafada şeyler izletmesini özlemişim. Özellikle Gibi’yi de kaybettikten sonra ekranlarda bu tip bir dizinin eksikliğini doldurabilecek yegane dizilerden biri Var Bunlar. Fakat her bölümün aynı seviyede olmadığını da not düşmek gerekiyor. 13 bölümlük üçüncü sezon içinde vasat bölümler de vardı diğerlerine göre bariz öne çıkanlar da. Dizinin iki bölümlük sezon finali ikilemesi “Tunç Özbilek Öldü” ise sezonun açık ara en iyi bölümleriydi bana kalırsa… İkilinin daha iyi işleri olsa da Var Bunlar’a da arayı fazla açmadan dönerler umarım…
Rooster – 1. Sezon
HBO ve Steve Carell isimlerini yan yana görmek yetmezmiş gibi Ted Lasso’nun yapımcısından olduğu bilgisi eklenince Rooster için heyecanlanmamak zordu… İlişkisinde büyük zorluklar yaşayan öğretim görevlisi kızıyla yeniden bağlarını güçlendirmek isteyen yazar bir babanın hikayesini ele alıyor dizi. Tamamen bir üniversite kampüsü yaşamında odaklanan dizinin güçlü olduğu tarafı tahmin edileceği üzere komedi. Evet, dramatik ögeler de fena işlemiyor ama konu itibarıyla her şey komedi üzerine kurulmuş… Artık komedilerin şeklinin değişmesine alıştık. Dolayısıyla Steve Carell görünce bir “The Office” beklentisine girmemek gerekiyor. Hiç kimse o kadar cesur değil artık. Dizinin içinde de disiplin kuruluna gitme sahneleri bu durumla çok güzel eğlenmiş, dizinin belki de en keyifli kısmıydı… Bununla birlikte Steve Carell’in The Office sonrası yakaladığı en iyi komedi rolü olduğunu söylemek yanlış olmaz sanıyorum. Hatta karakterlerin bazı yönleriyle benzediği bile söylenebilir. Yan karakterler de oldukça iyi yazılmış. Ted Lasso’dan tanıdığımız Phil Dunster’ın rol için biçilmiş kaftan olduğunu not düşmek gerek. Charly Clive’ı da epey beğendim. Klişelerden uzak özgün bir tarzı var dizinin. Tabii dizideki olayları gerçeklik çerçevesinden yorumlamamanız gerekiyor. İnanmamızı istediği ana konu bunu gerektiriyor… İlk sezonu 10 bölümden oluşan dizinin devamının da geleceği şimdiden belli oldu. Biraz yüz gülümseten, yormadan izleten bir seyirlik için ekranlardaki güzel seçeneklerden…
Mira – 1. Sezon
HBO markasıyla yerli diziler üretiliyor olmasından inanılmaz hoşnutum. BluTV’den gelen güçlü gelenek yeni markada da devam ediyor gibi geliyor bana henüz bir kısmını izleyebilsem de… Nehir Erdoğan, Yiğit Özşener ve Nezaket Erden’i buluşturan Mira da sevdiğim isimlerden oluşan güçlü kadrosuyla beni kolayca yakaladı. Evlilik sonrası hayatı bir anda alt üst olan ve bununla nasıl baş etmesi gerektiği hakkında bir fikri olmayan Mira’nın (Nehir Erdoğan) yaşadıklarını izliyoruz dizide. Bu konuda Mira’nın iki destekçisi var gizemli iş adamı Polat (Yiğit Özşener) ve herkesin sahip olmak isteyip de kimsenin kolay bulamayacağı dost Melis (Nezaket Erden)… Mira, çok ciddiye almadan rahat bir modda izleyebildiğim keyifli bir dizi oldu benim için. Karakterleri ilginç ve olay örgüsü takibe değerdi. Belki Melis karakterinin kusursuzluktan sıyrılıp hikayeye farklı derinlikler katması değerlendirilebilirmiş ama fazla düz bir yardımcı karakter olarak kullanılmış. Tiyatroda harikalar yaratan Nezaket Erden’in aynı patlamayı sinema/dizi sektöründe de yapmasını istediğim için karakterinden beklentileri yüksek tutmuş olmama da bunda etken olabilir… Neticede Mira’yı sevdim ben ve şimdilik kesinleşen bir devamı olmasa da ben hazırım yeni sezonlara…
İlk ve Son – 3. Sezon
2021’de BluTV dizisi olarak başlayan İlk ve Son, ikinci sezonu için uzun yıllar bekletmişti izleyicisini. Geçen yıl yayınlanan ikinci sezonun ardından ise ara bu kez fazla açılmadı ve üçüncü sezon geçtiğimiz günlerde HBO’da tamamlandı… İlk iki sezondaki hikayelerden biraz daha farklı olarak bu kez daha olgun ve hayatlarındaki ikinci birlikteliklerini yaşayan Güneş (Bergüzar Korel) ve Serkan (Timuçin Esen) çiftini merkezine alıyor dizimiz. Benzer konsept yine aynı şekilde işliyor, fakat tekrara düşmekten kaçınılan ve sezona özgün tatlar katan değerli yan hikayeler var. Bu yan hikayelerden biri beni daha ilk bölümden diziye sıkıca bağladı doğrusu. Timuçin Esen’in şahane performansının da etkisiyle (Bergüzar Korel de çok iyiydi) sezon boyunca duygu yoğunluğunu hep yüksek şekilde hissettim ve dizinin genelinden aykırı bir tavır izleyen sezon finalini de çok sevdim. Yine bazı bölümlerde karakterlerin depresifliğinin çok artmasına bağlı olarak seyir zevkinin sıfıra yakınsadığı noktalar vardı ama genel anlamda altı bölümlük sezonu oldukça başarılı buldum. İkinci sezon yaşanan kısmi düşüşün ardından böyle bir toparlanmaya ihtiyaç vardı bence. En iyi sezon olma konusunda ilk sezonu da geride bırakabilir sanırım…
Big Mistakes – 1. Sezon
Ülkemizde de “Boran Kuzum’un yurtdışına açıldığı dizi” olarak ses getiren Big Mistakes, globalde de Netflix’in son dönemdeki en çok konuşulan işlerinden biri. Schitt’s Creek’te yaşadığı çarpıcı başarının ardından Dan Levy’nin ekranlara dönüş projesi olan dizi benim de radarıma kolayca girdi ve ilk fırsatta diziye şans verdim… Dan Levy, yeni projesinde bir kez daha iki kardeş ilişkisini merkezine alan bir komedi yapmış, fakat bu kez hikaye ve komedi tonu çok farklı. Eşcinsel rahip Nicky (Dan Levy) ve kendisine hiç benzemeyen kardeşi Morgan (Taylor Ortega) işledikleri küçük bir suç sonrası başları bir suç örgütüyle başa girer. Bu noktada Türk karakterimiz Yusuf (Boran Kuzum) önemli bileşenlerden biri olur… Big Mistakes bana Dead to Me, Good Girls gibi dizileri hatırlattı ve türün iyi örneklerini seven biri olarak beni memnun etti bu benzerlikler. Komedi dozunun diğerlerinden yüksek olması da diziyi daha değerli kılmış. Sekiz bölümlük dizi, sezon boyunca hem çok eğlenceli hem çok sürükleyiciydi. Boran Kuzum’un varlığıyla gelen Türk rüzgarı da işin tuzu biberi olmuş… Dan Levy başrolde epey başarılı ama benim için asıl sürpriz Taylor Ortega oldu. Aslında daha önce pek çok izlediğim yapımda ufak tefek rollerde yer alan oyuncunun hem performansı hem canlandırdığı karakteri bana çok taze hissettirdi ve kendisini izlemekten keyif aldım… Usta oyuncu Laurie Metcalf de kadroya renk katmış… Boran Kuzum için şahane bir kariyer atılımı olduğunu söylemeye gerek yok sanırım. Doğru bir dizide doğru bir rol yakalamış ve buradan sıçrama yapma potansiyeli çok yüksek. Daha fazla oyuncumuzdan bu tip hareketler görmek güzel olurdu… Özetle Big Mistakes, benim oldukça severek izlediğim ve keyif aldığım bir yapım oldu. Umarım ödül anlamında da şansı yaver gider ve bolca sezon karşımızda olur…
