İlk gösterimini geçen yılki Toronto Film Festivalinde yapsa da vizyonu görmesi bu yılın ilk aylarını bulan Hotel Mumbai, yılın ilk yarısının az bilinen izleyici dostu filmlerinin arasına girdi. Avustralyalı yönetmen Anthony Maras’ın ilk uzun metrajlı filmi olma özelliğini taşıyan film, doğrusu çok istekli bir şekilde şans verdiğim bir film değildi. Hotel Rwanda’nın terör saldırısı versiyonu gibi düşündüğüm ve aslında bu düşüncemde çok da haksız olmadığım film, buna karşın ilk anlarından itibaren beklentilerimin çok üstüne çıkmayı başardı…

Hotel Mumbai, konusunu 2008’de Hindistan’daki büyük bir otelde meydana gelen dehşet verici bir terör saldırısından alıyor. Filmin merkezinde karakterlerden ziyade olayın kendisi yer alsa da olaylara daha çok otel görevlisi Arjun (Dev Patel) ve otelin özel misafirleri Zahra (Nazanin Boniadi) ve David’in (Armie Hammer) gözünden bakıyoruz…

Bu tür filmlere bizde “müslümanları kötü gösteriyorlar” damgası yapıştırmak pek seviliyor. Bu film için de benzer, anlamsız yakıştırmalar görmek mümkün olsa da film aslında bunun tam tersine çabalıyor. Hatta bunu en açık şekilde göstermek için oldukça sevilebilir iki ana karakteri de bizzat dindar kişiler olarak seçilmiş. Filmdeki teröristler çocuk diyebileceğimiz yaşlardaki saf gençlerden oluşuyor. Onları yöneten gücü filmde göremesek de sesiyle varlığından haberdar oluyoruz. Hotel Mumbai, terör örgütlerinin gençleri ne kadar kolay bir şekilde emellerine alet edebildiğini gözler önüne seriyor. Terörist gençlerin kendi yaptıklarından, inandıklarından şüphe etmeye başlaması filmin etkileyici noktalarından…

Filmin en çok dikkat çeken yanlarından biri de Hindistan’daki ciddi güvenlik sorunu. Olaylara müdahale o kadar geç geliyor ki eğer film gerçek hikayeden uyarlanıyor olmasaydı filmi hiç gerçekçi olmamakla suçlayacaktık. Hotel Mumbai, bu tip istenmeyen olaylara müdahale için devletlerin her zaman tetikte bulunması gerektiğine ve aksi takdirde Hint güvenlik güçlerinin düştüğü komik duruma düşebileceklerine dair ciddi bir uyarı taşıyor…

Seyir zevki açısından Hotel Mumbai genel anlamda gayet başarılı. Ön plana aldığı karakterleri izleyiciye sevdirmekte zorlanmayan film, özellikle ilk yarısında bir hayli sürükleyici. Gerilimin sürekli had safhada oluşu izleyiciyi sürekli diken üstünde hissettiriyor. Buna karşın ikinci yarıdaki bazı anlarda filmin temposu düşmeye başlıyor ve çoğunluğu tek mekanda geçen bir film için sürenin fazla uzun tutulduğu hissi yaratıyor…

Dev Patel ve Nazanin Boniadi’nin performanslarıyla diğer isimlerin önüne geçtikleri film, türü içinde gayet başarılı. Benim için yılın beklentimin çok üstünde çıkan filmleri arasına girmeyi başardı. Siz de şans vermek isteyebilirsiniz…

Hotel Mumbai

7.5

Puan

7.5/10

Yorum Yazın

Email adresiniz yayınlanmayacak.

%d blogcu bunu beğendi: